دمی کنار این دریچه بالهای باز را در آسمان نظاره کن

غمت مباد و داغ دوری ات مباد

که لاله ها به کوه روشنند و رنگ بسته اند

که خارهای سبز سر کشند

ببین که لانه ها دوباره از پرندگان تهی است

ببین کسی به جای خویش نیست

اگر به صبر خو کنی