اگر به صبر خو کنی

دمی کنار این دریچه بالهای باز را در آسمان نظاره کن

ببین که لانه ها دوباره از پرندگان تهی است

ببین کسی به جای خویش نیست

اگر که روزهای وصل را

به پرده همین شب نارسیده سر کنی

ببارمت نویدهای سرخ گونه ای