آنگاه می نشست صداها

بوی تنور و گندم بریان

بوی سوار عاشق در گرد جاده

بوی رمه نوای نی و خون شامگاه

چون ککل صنوبر غمگین

خم روی بال سبز

آنگاه می گرفت