راه ها رفت و کس کاه نشد

دل خاموش چمن را کاوید

هیچ کس چشمه جوشنده به بازی نگرفت

صورت هیچ کسی در دل او سایه نریخت

نغمه ها زد که کس آن را نشنید

گرچه پیوند نهان با دل کوهستان داشت

آرزو داشت ببیند رخ دریاها را