گاه زیر شاخه ها پنهان شدم

تندی هر تنده می کردم هلاک

هم نماندم در دل مرداب ها

هم رهاندم جان ز پیچ و تاب ها

گاه همچون نقره ای عریان شدم

در علف های مشوش ریختم

با زمین و آسمان آمیختم