آنک کوبد در وصل تو کجا باشد خرد

همه انواع خوشی حق به یکی حجره نهاد

هیچ کس بی تو در آن حجره ره راست نبرد

گر شدم خاک ره عشق مرا خرد مبین

آستینم ز گهرهای نهانی پر دار

آستینی که بسی اشک از این دیده سترد

شحنه عشق چو افشرد کسی را شب تار