پیکرم پر خون شد از پیکارها

در علف های مشوش ریختم

با زمین و آسمان آمیختم

سرزنش ها خوردم از گل خارها

پای، اما پس نبردم از نبرد

کردم آن کاری که می بایست کرد

هر که را اندیشه این راه بود