این مجابات مجیرست در آن قطعه که گفت

سگ ما بانگ زند تا که شبان برخیزد

هین خمش دل پنهانست چو رگ زیر زبان

آشکارا شود آن رگ چو زبان برخیزد

بر سر کوی تو عقل از سر جان برخیزد