و به نقل و سخن یک دو سه تن از احباب

پهن می کرد به حوض خانه بساطی رنگین

گوش می داد به آواز قمر

و به تار درویش

و گوارای وجود

گلویی تر می کرد

و چنین شد که گل تنهای آزادی