و به دستی لرزان

پدرم یک تن از جمله بی راهان شد

شرم بادا نفرین

پیر مرد اینک با پایی سست

می خرد سنگک را شخصا هر یک دانه چار ریال

نان به یک نرخ نمی ماند در این بازار

آدمی نیز به یک ارج و بها