می آمد از دور

در عصرهای دلگشای ماه اسفند

وقتی که کم کم از نفس می رفت سرما

لبخنده بر لب چرخاک سمباده بر دوش

ما بچه ها می خواستیمش

با او نوید عید می آمد به خانه