آنچ بینی تو ز دل جوی ز آیینه مجوی

باز آن باد صبا باده ده بستان شد

نقش ها بود پس پرده دل پنهانی

باغ ها آینه سر دل ایشان شد

آینه نقش شود لیک نتاند جان شد

مردگان چمن از دعوت حق زنده شدند

کفرهاشان همه از رحمت حق ایمان شد