همه مشایعت مرده را پذیرفتند

چو موم در بر آتش به خاک راه چکید

میان پنجه غولی که سر کشید از خاک

قد بلند عروس زمان عروسک شد

که بود در دل تابوت رازی از همگان

هزار چهره وحشت هزار گونه درد

به سوگ من چه گروهی فراهم آمده بود