به هر طرف پی چیزی نجسته می پویید

دهان به ندبه ولی در دهان هیچ کدام

و پا به زیر بدنها چو چرخ می چرخید

و دستهای ورم آوریده همچو دو چشم

به چهره ها همه تشویش ز آسمانها بود

زمین تو گویی از سقف خویش می ترسید

ولی توقف و گرما و تشنگی می کشت