به جای کالبد من زبان مردم بود

مرا به خاک نهادند همچو دانه سبز

بود که دایه مرگم دوباره بار دهد

چو ترمه و کفن از روی من کنار زدند

زمانه ای است چو افسانه ها شگفت آلود

که عمر مرگ چو عمر حیات کوتاه است

به گرد من همه کودکان همبازی