آن جا که باغبان کمر سرو می زند

خنجر برون کشید و بر آمد نفیر ما

آنان که لاف دایگی و مادری زدند

خوردند خون ما و بریدند شیر ما

و ز باغ می برد همه عطر و عبیر ما

ای شط ره رونده تو آیینه ای بگیر

بر روی و موی بیدبن سر به زیر ما