مردی و یک تفنگ

گل می کند به دامنه کوهپایه ها

خورشید های شب زده بیدار می شوند

یک روز از کمینگه تاریک سایه ها

مردی و کولهباری از نان و از غرور

آزاده ای گشاده جبین قامت استوار

یک روز بر وزارت کوبا نشسته تند