تشنه کامان را مهمان کردم

من به جرمی که چرا کبریتی گیراندم

یا به یک لیوان آب

صورتم نقش پذیرنده سیلی گشته است

سر هر رهگذر تاریکی

تا به خود می پیچم سخت گریبان مرا می گیرند