تا بر تو پرده ها ندرد پیش چشم کس

آیینه ها نی اند دگر چشم نکته بین

ایینه ها زبان خبر چینی اند و بس

عریان مکن برابر آیینه راز خویش

بالای خود در آینه مشکن به های ها ی

تصویر غم غمت را هر دم فزون کند

گیسو به رخ میز و ز درد این چنین متاب