دود کلاغان یک سره در چشم آتش مرده خورشید

انگشت خون آلود

با یک برش نقش خیالم را درید از هم

از سینه مجروح آب نیلگون می رفت

شب بود و من چون گربه ای نومید

آرام در پاشویه های حوض می گشتم