همه سوگند بخورده که دگر دم نزنند

ور نه ز آسیب اجل چون همه مردار شدند

جان چه کار آید اگر پیش تو قربان نشود

جان کنون شد که چو منصور سوی دار شدند

مست گشتند صبوحی سوی گفتار شدند