ز احتراقات و ز تربیع و نحوست برهند

عود ماییم به هر سور که مجمر گیرند

پس این پرده ازرق صنمی مه روییست

که ز نور رخش انجم همه زیور گیرند

اگر او را سحری گوشه چادر گیرند

تو دورای و دودلی و دل صاف آن ها راست

که دل خود بهلند و دل دلبر گیرند