لبی چون گل گل آهن

لبی گور پلیدی ها ی اهریمن

لبی چون کهکشان مشعل کش شب ها

لبی سردار فاتح در بر لب ها

خدای قهرمانی ها بر این لب خورده بس سوگند

تن عریان شده این جا ستایشگر

اگر چه چشمه زاینده ای باشد که دیگر نیست نوش آور