کاخترم کوکبه بر آدم و حوا بزند

خواجه بربند دو گوش و بگریز از سخنم

ور نه در رخت تو هم آتش یغما بزند

بگریز از من و از طالع شیرافکن من

هین خمش باش که نور تو چو بر دل ها زد

نور محسوس شود بر سر و بر پا بزند