سوی شهری که نامی ندارد

چون نخواهد که قهرم بیند

چون نخواهم که قهرش بینم

می رود همره سایه ابر

روز باران که بر جنگل خشک

قطره های فراوان ببارد

در غروبی که از پشت نی زار