بادها داده اند این گواهی

سرزمین غبار آور دل

رنگ گیرد رخ محو و تارش

پای گیرد در اید ز رویا

در کف من طلسم سیاهی است

یادگاری است از روز باران

ریشه ای از درختی است وحشی