آرزو داشت ببیند رخ دریا ها را

بر لبانش چه سخن ها که کس آن را نشنید

بر جبینش چه شکن ها که کس آن را نزدود

گرچه پیوند نهان با دل کوهستان داشت

آرزو داشت بریزد به دل اقیانوس

تا نیای خود را

آه اگر دشت عطش کرده لبانم نمکد