گر چه کس نغمه این چشمه نه بشنود هنوز

یا اگر تندی این راه توانم نبرد

ماسه ساحل امید به تن خواهم شست

روی دریای پر از موج گران خواهم دید

باز در روی کمرگاه و فراز دره

چشمهای هست که او زمزمه دارد بر لب

چشمه ای هست که می جوشد باز