که می روبند الحانش

که می خندد اشعارش

که می بویند آواهای خودرویش

چو عطر سایه دار و دیرمان یک گل نارنج

غبار کاروان های قرون درد و خاموشی

پس از من شاعری اید

که رنگی تازه داررنگدان او