افسانه های خواب مرا می برد بهپیش

موی سیاه باد به مهتاب می خورد

دریا دوباره می کشدم روی ران خویش

موجی به گرد گردون من می دود به ناز

آنجا هزار دختر چنگی به ماهتاب

آشفته اند موی

پوشیده اند روی