آنجا هزار دختر چنگی به ماهتاب

دریا دوباره می کشدم روی ران خویش

موجی به گرد گردون من می دود به ناز

افسانه های خواب مرا می برد بهپیش

آشفته اند موی

پوشیده اند روی

آویز گشته اند ز گیسو به چارمیخ