در دوره های دور می ریخت بال شب

یک خوشه زندگی است

آذین کنید با همه عشقهای من

شهر سیاه و دیرگداز سکوت را

می سوخت آشیانه دریا درون تب

از عمق آبهای سیه چشمهای مرگ

دم بزرگ می شود و باز پیش تر