می ایدم به لب

از پهنه اش ستاره و دریا گریختند

امواج می کشند مرا باز پیش تر

دریا به سان جام پر از زهر خوشگوار

می بنددم به موج

می آردم به روی

می سایدم به بستر بی انتهای شب