باد سیاه چون دم جادوگران پیر

می بنددم به موج

می آردم به روی

می سایدم به بستر بی انتهای شب

بر پیکر شکسته من ورد می دمد

تابوت می دود پی من با دهان باز

گیسو به گرد گردن من حلقه می زند