ببوییدش که دارد عطر اندوه

که در آن آرزوهای من افسرد

توانم رفت و گل آمد در این شهر

چراغ چشم من در راه پژمرد

سیه پوش جوانی من این گل

اگر چه اختر تاریکفامی است

بود خورشید غم پیراهن این گل