گیسوانش در کرانی شست و شو گر ماسه ها را پای او بر ساحل دور

شامگاهان ارغوانی ابر بر رویش دویده

لکه ها از دید شب ها برتن او

بوسه بس روز روشن خفته پیراهن او

ره نشین ماه شب آبستن خورشید هر روز

بستر توفان مغرور