در جویبار اگرچه می دود الماس های تر

در هیچ باغ مگر باغ ما سیاه

یک سرخ گل نمی شکفد با چنین صفا

یک سرگشت نیست چنین تیره و تباه

و آواز خویش را

می خواند پر سوزتر شبگیر رهگذر

لیکن در این زمان