به سپهر دیدگاهم به کرانه نگاهم

چو نکرد صخره رحمی چو نداد چشمه آبی

بنشین دل هوایی که بر آسمان این شب

ندمید اختری کو نشکست چون شهابی

نه بود به شب شکافی و نه از سحر سرابی

تن من گداخت در تب عطشی شکافتم لب

سر آن ندارد امشب که براید آفتابی