بی گفتگو آرام با من می زند گام

کنون مرا می پاید و دست و لبم را

در این چنین تاریک شب فانوس می گیرد شبم را

بر این ره مه خورده خاکستری فام

نیرنگ کردی آسمان تیره نیرنگ

تا از سیاه چشم هایش یافتی رنگ

هم رنگ این چشمان شدی باش