نیرنگ کردی آسمان تیره نیرنگ

در این چنین تاریک شب فانوس می گیرد شبم را

بر این ره مه خورده خاکستری فام

بی گفتگو آرام با من می زند گام

تا از سیاه چشم هایش یافتی رنگ

هم رنگ این چشمان شدی باش

همسنگ این دریا نیی ای آسمان پر ستاره