ناقوس هایت شعر لبهایم سرایند

تا سو بگیرد چشم تو خون می کنم من

شهری ز آتشپاره وارون می کنم

دروازه هایت در به گفتارم گشایند

ای دست بسته ! لبهای من غم گستر تو

مه را به دستان می کنم من پاره پاره

می سازم از آن ها هزاران صد ستاره