سر می کشم به هر ستاره و پا می نهم بر آن

پر می کشم ز دامن شط شهاب ها

می بینم آن چه بوده به رویا و خوابها

سرمست از نیاز چو پروانه بهار

تا شیره ای بپرورم از جست و جوی خویش

تامیوه ای بیاورم از باغ اختران

چشم خدای بینم