در شبی این گونه دل افسرده وتاریک

در گذرگاهی چنین باریک

کز هزاران غنچه لب بسته امید

جز گل یخ، هیچ گل در برف و در سرما نمی روید

من چه گویم تا پذیرای کسان گردد