سرمایه ای نداشت به جز جان و ریسمان

بر حاضران نفس را

در سینه می شکست

در زیر آسمان

لیکن چه جان که بود سراپا خراب دل

دل پای بند مهری بی پا و جان گسل

افسوس بر پلنگ که مهتابش عاقیت