لیکن چه جان که بود سراپا خراب دل

در سینه می شکست

در زیر آسمان

سرمایه ای نداشت به جز جان و ریسمان

دل پای بند مهری بی پا و جان گسل

افسوس بر پلنگ که مهتابش عاقیت

از صخره می کشاند بر دره هلاک