هست مستی که کشد گوش مرا یارانه

هست مستی که مرا جانب میخانه برد

جانب ساقی گلچهره دردانه برد

از چنین صف نعالم سوی پیشانه برد

نعل آنست که بوسه گه او خاک بود

لعل آنست که سوی می و پیمانه برد