خضری گرد جهان لاف زد از آب حیات

از وفا رست جفا هم به وفایی برسد

آنک دانست یقین مادر گل ها خارست

همچو گل خندد چون خار جفایی برسد

تا به گوش دل ما طبل بقایی برسد

گر ز یاران گل آلود بریدی مگری

چون ز گل دور شود آب صفایی برسد