وای آن دل که ز عشق تو در آتش نرود

مرده آن تن که بدو مژده جانی نرسد

سیه آن روز که بی نور جمالت گذرد

هیچ از مطبخ تو کاسه و خوانی نرسد

همچو زر خرج شود هیچ به کانی نرسد

سخن عشق چو بی درد بود بر ندهد

جز به گوش هوس و جز به زبانی نرسد