هر چه از کان گهر گوید بهتان باشد

ای بس ایمان که شود کفر چو با او نبود

ای بسی کفر که از دولتش ایمان باشد

گلخنی را چو ببینی به دل و روی سیاه

شمس تبریز تو سلطان همه خوبانی

هم جمال تو مگر یوسف کنعان باشد