گرگ چون دید سگ کهف شبان تو بود

هین صبوحست بده می که همه مخموریم

تا که جان یک نفسی مست ضمان تو بود

در قدح درنگری زود فرح بخش شود

همه خفتند و دو مخمور چنین بیدارند

نظری کن سوی خم ها که نهان تو بود

سر و پا مست شود هر چه تو خواهی بشود